Hoe zou je onze samenleving omschrijven?
Ik vind dat onze samenleving heel individualistisch is
geworden. En ik denk dat dat het gevolg is van materialisme. Iedereen is zo
bezig met zichzelf en wat hij heeft en niet heeft. Er is nog maar weinig samenwerking
in onze maatschappij, vind ik. Dat kan je ook zien in de klas, vind ik. Vooral
in het lager. Een klas is net een mini-maatschappij. Vroeger was er enorm veel
samenwerking tussen de leerlingen. Nu kan je dat, vind ik, niet meer zeggen. De
leerlingen hangen veel meer in groepjes samen. Als ik verhalen hoor van mijn
ouders in de klas, hoor ik echt duidelijk dat er een band was tussen alle
kinderen in de klas. Bij mij, in mijn klas was dat nooit zo. Ik denk dat dat in
onze samenleving ook niet meer zo is.
Er is ook een algemene druk om perfect
te zijn in de plaats van jezelf. Die druk om mager te zijn, om slim te zijn, om
90% te halen, om de laatste mode te volgen,… Door die druk vergeet je soms wie
je bent, denk ik. Je kijkt zo naar wie je wil zijn, dat je jezelf vergeet. Je
kan jezelf wel verbeteren, vind ik, maar je kan jezelf niet compleet
veranderen. Ik denk dat er meer een boodschap moet uitgezonden om de mensen te
vertellen dat je jezelf mag blijven. Je bent oké zoals je bent. Want wanneer je
zo hard je best doet om iemand anders te zijn, sta je er soms plots helemaal
alleen voor. De mensen die je graag hadden om wie je was zullen uit het zicht
verdwijnen, omdat je probeert te veranderen.
Ook speelt de media een grote rol in zin van gsm en mail.
Alle communicatie wordt nu via de telefoon om computer gedaan en mensen praten
daardoor bijna niet meer met elkaar in het echt. Het is veel gemakkelijker om
achter een scherm te zitten dan iemand persoonlijk iets te zeggen.
Er is ook een enorme verdeeldheid in onze maatschappij. Er
zijn erg arme mensen die niets hebben en erg rijke mensen die zaken hebben die
ze nooit gebruiken. Ik vind dat mensen een gelijke loon zouden moeten krijgen.
Borderline times van Dirk De Wachter
Ik ga akkoord met alles wat Dirk heeft gezegd in de
interviews. Ik ben al lang van mening dat er meer en meer mensen de druk niet
meer aankunnen en dat we verdrinken in onze vrijheid. Er zijn inderdaad geen
grenzen, geen ‘borders’ meer. Dit leidt tot verloren lopen en niet weten wat
kiezen, wat doen,…
Waar de mens vroeger samen in een doosje opgesloten zat en bijna geen lucht meer kreeg, is het doosje nu opengemaakt en rennen we als maar verder zonder een bepaalde weg of grens.
Waar de mens vroeger samen in een doosje opgesloten zat en bijna geen lucht meer kreeg, is het doosje nu opengemaakt en rennen we als maar verder zonder een bepaalde weg of grens.
Dirk vertelt dat hij bang is dat in deze tijden waarin de
mensen zoekende zijn, er een persoon zal opstaan en zeggen: “Dit is de weg,
volg mij.” Daar ben ik ook bang voor. Mensen willen verandering, want ze voelen
zich niet fantastisch. Ze snakken naar een leider die hen kan vertellen wat ze
moeten doen.
Ik denk dat het waar is dat steeds meer mensen die toch een
beetje bestand zijn tegen gevoeligheid toch voor de bijl gaan omdat de
maatschappij te zwaar wordt om te dragen.
De Wachter spreekt ook over het constant goed voelen. Men
moet zich altijd goed voelen in deze maatschappij anders val je uit de boot. Ook
zegt Goedele Liekens dat je dat ook kan zien op Facebook. Iedereen zegt hoe
leuk hun reis wel was, hoe goed ze zich voelen en iedereen zegt constant ‘vind
ik leuk’. Dat is denk ik wel waar. De wereld wordt bedekt met een kleurrijk en
glimlachend masker, waarachter de mens eenzaam is en zich leeg voelt, wat niet
kan in deze ‘perfecte wereld’. Ik vind het correct dat de mens moet leren om
een beetje ongelukkig te zijn. Dat kan geen kwaad. Dat is het leven. Dat is
normaal. Maar in deze wereld val je dan uit de boot.
Dirk De Wachter zegt ook dat hij denkt dat het niet
gemakkelijk is om in deze tijd jong te zijn. Ik ben het daarmee eens. Het is
inderdaad niet gemakkelijk om jong te zijn. We voelen ons allemaal alleen en
leeg, omdat we alleen in onze kamer via sms of computer met elkaar praten. We
voelen de druk op te kiezen en te presteren en succes te hebben.
Geloven beweegt Vlaanderen
Ik heb deze interviews bekeken in de woonkamer samen met
mijn familie. Aan de hand van deze interviews ontstond er een zinvol gesprek.
We stelden vast dat alle geïnterviewden een zekere rust uitstraalden. Ze putten
kracht en steun uit hun geloof en de geloofsgemeenschap. In ons kleine
kringetje kwam de nood naar voor om ook lid te zijn van een groep. Ik denk dat
dit bij iedereen wel zo is. De mensen willen samen zijn, wat in deze
samenleving niet meer zo veel gebeurd aangezien we praten via een scherm.
Ik vind het goed dat deze mensen iets hebben gevonden waaruit ze kracht putten. Een vrouw in de interview vertelde dat ze vond dat het ‘christen zijn’ niet apart kon worden gezet van het gedrag dat iemand heeft of de dingen die iemand doet; Ik vind dat ook. Ik heb Miley Cyrus (ja, de bekende zangeres) horen zeggen dat het niet wil zeggen omdat je uitgaat dat je slecht bent, maar dat het ook niet wil zeggen omdat je naar de kerk bent dat je goed bent. Dat vind ik ook. Ik ga hier volledig meer akkoord. Je daden en keuzes tonen wie je bent (dit wordt ook gezegd in de boeken van Harry Potter).
Ik vind het goed dat deze mensen iets hebben gevonden waaruit ze kracht putten. Een vrouw in de interview vertelde dat ze vond dat het ‘christen zijn’ niet apart kon worden gezet van het gedrag dat iemand heeft of de dingen die iemand doet; Ik vind dat ook. Ik heb Miley Cyrus (ja, de bekende zangeres) horen zeggen dat het niet wil zeggen omdat je uitgaat dat je slecht bent, maar dat het ook niet wil zeggen omdat je naar de kerk bent dat je goed bent. Dat vind ik ook. Ik ga hier volledig meer akkoord. Je daden en keuzes tonen wie je bent (dit wordt ook gezegd in de boeken van Harry Potter).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten